Drugie – często pomijane – dno treningu równowagi

Od kilku miesięcy zaskakuję sam siebie. Wprowadziłem do codzienności slackline i jazdę na monocyklu. Nie po to, żeby się popisywać. Nie po to, żeby coś komuś udowodnić. Po prostu poczułem, że ćwiczenia równoważne robią coś więcej niż tylko poprawiają stabilność.

Dziś wiem już na pewno – to, co wtedy intuicyjnie czułem, ma swoje naukowe potwierdzenie. Znowu ta neuroplastyczność... 🧠

Uwaga, która zmienia mózg czyli jak naprawdę się uczymy – nie tylko na naszych zajęciach, ale w życiu.

Ten tekst powstał na podstawie rozmów z uczestnikami zajęć oraz po odsłuchaniu jednego z odcinków podcastu Andrew Hubermana – profesora neurobiologii ze Stanford. Mówi on o neuroplastyczności, czyli zdolności mózgu do zmiany. Ale spokojnie – będzie po ludzku. Bez łacińskich zaklęć, za to z konkretem, który mocno łączy się z tym, jak neuroplastyczność wpływa na naukę dorosłych. I z tym, jak uczymy się na naszych warsztatach i zajęciach ruchowych.

Czy zastanawiałeś się kiedyś nad tym pytaniem? Kim byś był, gdybyś odrzucił wpływ kultury, społecznych ram, nakazów i przekonań typu: powinieneś, wypada, nie wolno, ludzie tacy jak Ty robią…?

Od wielu lat nurtuje mnie ta myśl… Co byś robił, gdybyś nie musiał przejmować się tym, jak widzą Cię inni?

Poza fizyką i naturą – większość tego, czego doświadczamy w codziennym życiu, to wytwór ludzkiej działalności. Kiedyś ktoś wymyślił komputer, na którym teraz piszę, materiał, z którego zbudowany jest mój dom, czy narty, na których jeżdżę. Ale również przekonania i wierzenia są dziełem ludzkiej myśli i mowy – w różnych częściach świata ewoluowały w odmienny sposób.

Mamy różne kultury, religie, prawa, obowiązki… Ramy, w które wpasowujemy się już od urodzenia, przychodząc na świat w określonym miejscu.

W ostatnich dniach rozpocząłem pisanie listu. Jest on o tyle ciekawy, że piszę go do siebie z perspektywy posiadania 80 lat.

Cześć, Szymon, dziś jest... Pogoda i miejsce są wyjątkowe, to... W najbliższych dniach spodziewam się...

To nie jest list, w którym coś sobie doradzam – opisuję w nim to, co widzę, czuję i co sprawia mi przyjemność. Treść tego listu zostawię dla siebie, ale za jakiś czas podzielę się wnioskami, które wyciągnąłem z tego zadania.