Być może spotkałeś się z wynikami eksperymentu przeprowadzonego na Uniwersytecie Yale. Eksperyment dotyczył osiągania celów, a wnioski z niego wynikające były cytowne przez wiele znanych osób na świecie.

Co odkryli naukowcy? Studenci, którzy zapisali swoje cele (3%), po 20 latach od zakończenia uczelni osiagali wyższy status społeczny i zarabiali 10x więcej niż pozostali koledzy z roku (97%).  Wszystko pięknie, ale ekperyment nigdy się nie odbył i okazał się być mitem, który opisuje Profesor Psychologii Gail Matthews.

Jeśli jesteś lub masz w swoim otoczeniu osobę, która szuka sposobu na rozpoczęcie bądź powrót do aktywności fizycznej to ten tekst jest dla Ciebie. 

Model, który proponuję jest oparty na zwiększeniu Twojej świadomości. Celem jest znalezienie takich form aktywności fizycznej, które wykonasz z radością. Będziesz czekał z utęsknieniem na kolejne zajęcia. I wdrożysz je na stałe do swojego życia. 

Powiązanie roli trenera i coacha wydaje się być tak naturalnym połączeniem, jak wdech i wydech. Praca w obu zawodach opiera się na zmianie. W sporcie, zmiana najczęściej związana jest z poprawą techniki, zwiększeniem wytrzymałości czy siły.

W coachingu zmiana może dotyczyć różnych obszarów życia, takich jak: praca, relacja z innymi osobami czy poprawa zarządzania czasem. Nie ma tu ograniczeń, wystarczy chęć do działania ze strony klienta.

Aktywność fizyczna to guzik “start” dla wielu działań. Wystarczy przejrzeć noworoczne listy postanowień, w których roi się od tych, związanych z ruchem. Na przykład zacznę biegać, ćwiczyć, kupię karnet na siłownię, zadbam o swoje zdrowie, zrzucę kilka kilogramów. 

Być może, Ty również jesteś osobą, która takie noworoczne postanowienia robi. Bowiem w podświadomości wszyscy wiemy, że ruch jest ważny. A slogan aktywnego spędzania czasu, jest taką mantrą powtarzaną przez media, lekarzy i znajomych. Jednak różnie wychodzi realizacja tych pięknych stwierdzeń. 

Życie jest jak jazda na rowerze. Żeby utrzymać równowagę, musisz być w ciągłym ruchu.