Jak żyć długo i szczęśliwie, mieć sto lat i dalej uczyć się nowych rzeczy. Czy to możliwe? Mój nauczyciel wychowania fizycznego Tadeusz Rzepiela powtarza: “Szczęśliwy człowiek to taki, który wstaje rano i wie co ma robić”. Takie działanie w ważnym dla nas kierunku jest paliwem na życiowej drodze.

Japończycy mają nazwę dla tej filozofii. Robienie rzeczy, które sprawiają nam przyjemność, które powodują, że wstajemy rano z nową energią do życia nazywają ikigai. Wymów to magiczne słowo na głos: IKIGAI. Zauważ, jak pojawia się uśmiech na Twojej twarzy. Dlaczego tak się dzieje? Bo ikigai, to sekret długiego i przede wszystkim, szczęśliwego życia. Sprawdź.

W ostatnich tygodniach miałem okazję uczestniczyć w kilku wydarzeniach, na których poruszany był temat koncentracji uwagi. W tym tekście chciałbym podzielić się z Tobą istotnymi faktami, które wykorzystasz w codziennym życiu lub podczas nauki nowych umiejętności. Na koniec zaproszę Cię do prostych ćwiczeń, abyś mógł przetestować na sobie, jak działa koncentracja uwagi.

Dorośli chcą się uczyć. Dowody na to, jak nabywanie nowych umiejętności korzystnie wpływa na nasze życie, są jednoznaczne – gdy uczymy się nowych rzeczy, nasz mózg pracuje sprawniej.

Mimo to, co jakiś czas, spotykam się z opiniami głoszącymi, że po 40 czy 50 roku życia nauka nowych rzeczy staje się niemożliwa. Często słyszę wtedy komentarze takie jak: "Szymon, jestem już za stary/a na to" czy "w moim wieku niczego się nie nauczę".

Jeżeli utożsamiasz się z przysłowiem "Czego Jaś się nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał", zdecydowanie powinieneś przeczytać ten tekst.

Niniejszy wpis jest zainspirowany książką „Remember” Lisy Genovej, którą z całego serca polecam. Z publikacji liczącej 250 stron zrobiłem 49 stron notatek! OMG! Tutaj omówiłem tylko najistotniejsze kwestie, ale myślę, że każdy z Was wyciągnie coś dla siebie z tej lektury.

Przychodzimy na świat z mózgiem o niewyobrażalnych możliwościach. Ilość połączeń, jakie mogą powstać, stanów, jakie może przyjąć nasz mózg, jest nie do wyobrażenia. Doktor Marek Kaczmarzyk z Uniwersytetu Śląskiego (1) porównuje tę liczbę do liczby atomów, które tworzą wszystkie znane człowiekowi ciała niebieskie. Innymi słowy, za życia nie jesteśmy w stanie tej przestrzeni wypełnić.

W zasadzie możemy nauczyć się wszystkiego.